Etule Kari Deva  genius partly lies in his ability to transform the external world into its spiritual analogue.

इतुलें करीं देवा एकें हे वचन | समूळ अभिमान जाळीं माझा ||

इतुलें करी देवा एकें हे गोष्टी | सर्व सम दृष्टी तुज देखें ||

इतुलें करी देवा विनवितों तुज | संतचरणरज वंदी माथां ||

इतुलें करी देवां एकें हे मात | हृदयी पंढरीनाथ दिवसरात्री ||

भलतियाभावें तारी पंढरीनाथा | तुका म्हणे आतां शरण आलों ||

काय कीर्ती करुं लोक दंभमान | दाखीवी चरण तुझे मज ||

मज आतां एसें नको करुं देवा | तुझा दास जावा वांयाविण ||

होईल थोरपणे जाणीवेचा भार | दुरावेन दूर तुझ्यापायिं ||

अंतरीचा भाव काय कळें लोकां | एक मानी एका देखोवेखीं ||

तुका म्हणे तुझे पाय आतुडती | त्या मज विपत्ती गोड देवा ||